Terwijl ik Gungrave GORE speelde, had ik flashbacks naar mijn arcadedagen. Als kind hield ik van die spellen waarbij je alleen maar moest weten waar de schietknop was. Het uitgangspunt van die actiespellen was simpel: maak het level schoon, versla de baas, sterf en steek een munt in – of heel veel munten! Ik had verwacht dat Gungrave GORE een old-school game zou zijn met een moderne twist. Voldeed het aan mijn verwachtingen? Nou, ja en nee.

Kunststijl en grafische prestaties

Gungrave GORE controleert alle anime-boxen als het gaat om kunststijl. De hoofdpersoon, Beyond The Grave, draagt ​​een doodskist en extra grote wapens. Hij is een humeurige, ondode burgerwacht die eruitziet als een mix van Bayonetta, Desperado, Eric Draven (The Crow) en een willekeurige glamrockzanger. Het resultaat? Het is alsof hij te hard probeert om cool te zijn.

De game is soms te duister, niet qua verhaal maar letterlijk. Denk aan de  aflevering “Battle of Winterfell” van Game of Thrones. Ik moest het spel op een gegeven moment pauzeren en naar gamma-instellingen gaan omdat ik niets kon zien. Het hielp me donkere gangen op te lossen, maar nu was al het andere te licht. Ik nam wat tijd om een ​​middenweg te vinden, maar het was niet ideaal. Gungrave loopt soepel, ondanks verschillende glitches, zelfs in 4K-resolutie.

Score: 3/5 sterren

Level ontwerp

Levelontwerp is de reden waarom Gungrave GORE me deed denken aan oude arcadespellen, in voor- en tegenspoed. De kaarten zijn lineair, met smalle paden die naar grotere hallen leiden waar zwermen vijanden op me wachten. Het is een eenvoudig concept dat ik niet leuk vond, hoewel ik de grondgedachte ervan begrijp. Ik had zin om die arcadespellen te spelen, zoals Virtua Cop, waar ik vijanden kon neerschieten en me geen zorgen hoefde te maken over iets anders.

De game bevat geen avonturen in de open wereld, interactie met objecten, springen op platforms of items verzamelen. De missie is simpel: schiet op alles wat beweegt. De shoot’em up-filosofie stoorde me aanvankelijk, maar al snel omarmde ik het. De podia zijn niet saai, omdat de speler verschillende instellingen heeft om doorheen te schieten. Desalniettemin kon ik alleen communiceren met exploderende objecten in plaats van erop te schieten om ze te laten ontploffen, dus de gebieden hebben geen invloed op de gameplay.

Omdat elk niveau hetzelfde aanvoelt, is er niet veel dat je leuk vindt. Je strategieën om vijanden te doden zullen elke keer hetzelfde zijn. Er zijn een paar uitzonderingen, zoals het treinniveau waar het niveauontwerp een zeer belangrijke rol speelt. Hier moest ik de aanpak veranderen omdat het niveau smal is en ik nog minder ruimte had om te opereren. Maar dat is slechts de uitzondering op de regel, aangezien de meeste niveaus vergeetbaar zijn.

Score: 2/5 sterren

Controles

In third-person actiegames zijn besturing en camerabeweging essentieel. Het was vooral het geval in Gungrave GORE, waar spelers tegelijkertijd met veel vijanden worden geconfronteerd. Als gevolg van de trage camera had ik moeite om te draaien om meer vijanden te zien. Het resultaat was dat veel tegenstanders me van achteren neerschoten terwijl ik degenen voor me afweerde.

De robotbeweging van Grave verergert de cameraproblemen alleen maar, vooral bij zijwaartse bewegingen, waardoor het een ideaal scenario is om woede te stoppen. Gelukkig was dat niet problematisch in grote ruimtes waar ik afstand kon nemen van vijanden en ze neer kon maaien met een groot arsenaal aan speciale wapens/doodskistaanvallen. Die krachtige offensieve vaardigheden verminderen veel tekortkomingen van de camera, aangezien je vijanden niet hoeft te ontwijken – je moet ze vernietigen.

Dat is waar de besturing uitblinkt, want hoewel er veel speciale vaardigheden zijn in Gungrave GORE, zijn de meeste eenvoudig uit te voeren. Knopcombinaties zijn gemakkelijk te onthouden en er is ook een vaardigheidsgids waar je zelfs tijdens het spelen gemakkelijk toegang toe hebt. Het enige wat je hoeft te doen is het spel te pauzeren en Gids te kiezen in het menu. Het heeft me enorm geholpen, vooral in de beginfase van de game.

Score: 3/5 sterren

Atmosfeer

Het beste deel van de Gungrave GORE is het chaotische ritme van het spelen. Het spel moedigt je aan om agressief te spelen, zodat je de Beats kunt verzamelen die nodig zijn voor speciale bewegingen. Vanwege het levelontwerp is verbergen onmogelijk, zelfs als je voorzichtig wilt spelen. Ik was aanvankelijk gefrustreerd door mijn onvermogen om vijandelijke aanvallen effectief te ontwijken.

Het was me al snel duidelijk dat dit is hoe het spel bedoeld is om gespeeld te worden. Grave heeft een schild dat net genoeg klappen kan opvangen om de vijanden te verslaan. Zodra niemand aan het schieten is, herstelt het schild zich snel, terwijl de gezondheid meer op Lives in de oude games lijkt, omdat het snel weggaat. Bovendien loont agressiviteit op de lange termijn, omdat het de beste manier is om meer punten te verdienen voor het verbeteren en ontgrendelen van vaardigheden.

Score: 4/5 sterren

Oordeel – Vermakelijke shoot ‘em up met beperkingen

Hoewel dit de derde game in de Gungrave-serie is, leunt GORE zwaar op de eerste game die 20 jaar geleden uitkwam. Je zou dichtbij zijn als je dacht dat dit een remake van het origineel was. De meeste mechanica zijn ongewijzigd, terwijl het enige significante verschil de verbetering op de grafische afdeling is. De reden is simpel, Beyond The Grave is een populair personage dat verbonden is met specifieke gameplay. Dit is een spel gemaakt voor de fans; als je dat niet respecteert, kun je een ander spel gaan spelen.

We hebben deze code van Prime Matter ontvangen voor beoordelingsdoeleinden.

Geef een antwoord